«Εθελοντές της εξουσίας»

Γιώργος Βαΐου

Ξεχάστε τις ουρές του ΑΣΕΠ, σβήστε τα μεταπτυχιακά από τα βιογραφικά σας, σκίστε τα πτυχία των ξένων γλωσσών και σταματήστε να μαζεύετε ένσημα. Αν θέλετε κι εσείς να κάνετε καριέρα στα υψηλά κλιμάκια της εξουσίας και όχι μόνο, η συνταγή της επιτυχίας είναι πλέον απλή και απαλλαγμένη από το άγχος των εξετάσεων.

Σπουδάστε «κάπου στο εξωτερικό» χωρίς να νοιάζεστε αν το πτυχίο θα αναγνωριστεί ποτέ ή αν υπήρξε ποτέ σε κάτι παραπάνω από ένα προσχέδιο, αρνηθείτε πεισματικά το ΦΕΚ γιατί η γραφειοκρατία περιορίζει το ελεύθερο πνεύμα και όταν οι περίεργοι της δημοσιογραφίας σάς ρωτούν πώς βιοπορίζεστε ενώ ταυτόχρονα αγοράζετε πολυτελή ακίνητα δίπλα στο κύμα, απαντήστε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ότι σας κινεί μόνο η διάθεση για προσφορά και το καλό του τόπου.

Παλαιότερα, οι «ειδικοί επιστήμονες» της εξουσίας ανακάλυπταν εκ των υστέρων ότι ήταν απλοί, ταπεινοί μετακλητοί, όταν πιάνονταν με τη γίδα στην πλάτη και χωρίς τα τυπικά προσόντα. Τώρα το μοντέλο εξελίχθηκε, απέβαλε τα περιττά βαρίδια και δεν χρειάζεται καν την επίσημη ιδιότητα του υπαλλήλου. Γιατί να δεσμεύεσαι με συμβάσεις, όταν μπορείς να διοικείς τις τύχες μιας περιοχής, μιας περιφέρειας, μιας χώρας στις σκιές, σαν πολιτικός νίντζα της προσφοράς;

Φανταστείτε ένα λαμπρό μέλλον όπου ο υπουργός Οικονομικών θα είναι απλώς ένας εθελοντής λογιστής που περνούσε τυχαία και βοηθάει με τα νούμερα του προϋπολογισμού, ο διοικητής των μυστικών υπηρεσιών ένας εθελοντής που του αρέσει να ακούει ιστορίες και να κρατάει σημειώσεις, και όλοι μαζί θα αποτελούν μια μεγάλη, χαρούμενη ΜΚΟ που διαχειρίζεται τα δισεκατομμύρια του κράτους από καθαρό χόμπι, χωρίς τον βραχνά του πόθεν έσχες.

Ας είμαστε ειλικρινείς, ζηλεύουμε αυτή την απίστευτη, σχεδόν μεταφυσική αυτοθυσία των ανθρώπων που ξυπνούν το πρωί, φορούν τα ακριβά τους κοστούμια, μπαίνουν στα κυβερνητικά γραφεία με αέρα χιλίων καρδιναλίων και παίρνουν κρίσιμες αποφάσεις για τη ζωή μας, μόνο και μόνο για ένα «ευχαριστώ». Γεμίσαμε εθελοντές. Όχι όμως από αυτούς τους γραφικούς που μαζεύουν πλαστικά στις παραλίες, ταΐζουν αδέσποτα ή σβήνουν φωτιές στα δάση, αλλά «εθελοντές» της εξουσίας.

Τελικά, ίσως ήρθε η ώρα να καταργήσουμε κι εμείς τις περιττές απαιτήσεις. Ας κλείσουμε τα πανεπιστήμια, ας καταργήσουμε τους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, ας πετάξουμε στα σκουπίδια τα βιογραφικά και ας διδάξουμε στα παιδιά μας ότι η αξιοκρατία είναι μια ξεπερασμένη συνήθεια για όσους δεν έχουν το ταλέντο να βρίσκονται στη σωστή παρέα. Γιατί, όπως φαίνεται, στην Ελλάδα δεν χρειάζεται να αποδείξεις τι γνωρίζεις, τι έχεις σπουδάσει ή τι έχεις προσφέρει. Αρκεί να είσαι χρήσιμος στους κατάλληλους ανθρώπους και να βαφτίζεις την εξουσία «προσφορά», την αδιαφάνεια «ελευθερία» και την απουσία θεσμικής λογοδοσίας «εθελοντισμό».