Σάκης Παιδής Η νέα ΚΑΠ πρέπει να δώσει προτεραιότητα στον πραγματικό παραγωγό και την ελληνική κτηνοτροφία

Η συζήτηση για τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική δεν μπορεί να γίνει μακριά από την πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι Έλληνες κτηνοτρόφοι. Ιδιαίτερα στη Θεσσαλία, οι άνθρωποι της παραγωγής δοκιμάζονται τα τελευταία χρόνια από τις φυσικές καταστροφές, την αύξηση του κόστους, τις ζωονόσους και τη συνεχή πίεση στο εισόδημά τους.

Η νέα ΚΑΠ οφείλει να αποτελέσει εργαλείο στήριξης της παραγωγής και όχι έναν ακόμη μηχανισμό διαχείρισης επιδοτήσεων. Χρειάζεται να ανταμείβει εκείνον που πραγματικά παράγει, επενδύει, διατηρεί ζωντανή την ύπαιθρο και συμβάλλει στην επισιτιστική ασφάλεια της χώρας.

Τρεις προτεραιότητες που δεν μπορούν να περιμένουν

1. Ισχυρή στήριξη της ενεργής κτηνοτροφίας.Οι ενισχύσεις πρέπει να κατευθύνονται στους ενεργούς κτηνοτρόφους, με ιδιαίτερη μέριμνα για τις ορεινές και μειονεκτικές περιοχές, όπου η κτηνοτροφία αποτελεί βασικό πυλώνα της τοπικής οικονομίας.

2. Επενδύσεις στη βιοασφάλεια και τον εκσυγχρονισμό των μονάδων.Η εμπειρία των τελευταίων μηνών απέδειξε ότι οι ζωονόσοι μπορούν να απειλήσουν ολόκληρο τον παραγωγικό ιστό. Η νέα ΚΑΠ πρέπει να δώσει προτεραιότητα σε επενδύσεις που θωρακίζουν τις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, ενισχύουν την ευζωία των ζώων και μειώνουν το λειτουργικό κόστος.

3. Νέοι άνθρωποι στην ύπαιθρο.Χωρίς ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού, η ελληνική κτηνοτροφία δεν έχει μέλλον. Απαιτούνται ουσιαστικά κίνητρα για νέους κτηνοτρόφους, πρόσβαση σε χρηματοδότηση, εκπαίδευση και σύγχρονες υποδομές.

Η Θεσσαλία μπορεί να πρωταγωνιστήσει

Η Θεσσαλία διαθέτει γνώση, ανθρώπους και παραγωγική δυναμική. Αυτό που χρειάζεται είναι μια πολιτική που θα στηρίζει την πραγματική παραγωγή, θα μειώνει τη γραφειοκρατία και θα δίνει προοπτική στον άνθρωπο της υπαίθρου.

Η νέα ΚΑΠ δεν πρέπει να μετρηθεί μόνο σε ευρώ. Πρέπει να μετρηθεί σε βιώσιμες κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, σε νέους που θα επιλέξουν να μείνουν στον τόπο τους και σε μια ελληνική περιφέρεια που θα παράγει με ποιότητα, ανταγωνιστικότητα και εξωστρέφεια.

Η ελληνική κτηνοτροφία δεν ζητά προνόμια. Ζητά κανόνες, σταθερότητα και πραγματική στήριξη.