Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Πολιτική “ανθρωποφαγία” ή πολιτική “έκπτωση”;

 

                             Blog   “ΙΔΕΟπολις”

                        Ηλία  Γιαννακόπουλου

                             Φ ι λ ο λ ό γ ο υ

 

   Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Πολιτική “ανθρωποφαγία” ή πολιτική “έκπτωση”;

                 

      "Αίτιον δ' ην ότι εκείνος μεν δυνατός ων τω τε αξιώματι και τη γνώμη αδωροτότατος γενόμενος κατείχε το πλήθος ελευθέρως, και ουκ ήγετο μάλλον υπ' αυτού ή  αυτός ήγε, δια το μη κτώμενος εξ ου προσηκόντων την δύναμιν προς ηδονήν τι λέγειν, αλλ' έχων επ' αξιώσει και προς οργήν τι αντιπείν" (Θουκυδίδη,  Ιστορία, Β, 65,8,  Αυτό εξηγείται επειδή ο Περικλής είχε μεγάλο κύρος και μεγάλες ικανότητες, και αποδείχτηκε φανερότατα ανώτερος χρημάτων. Ήταν, γι᾽ αυτό, σε θέση να συγκρατεί τον λαό χωρίς να περιορίζει την ελευθερία του. Δεν παρασυρόταν από τον λαό, αλλά εκείνος τον καθοδηγούσε. Δεν προσπαθούσε ν᾽ αποκτήσει επιρροή με παράνομα μέσα και δεν κολάκευε το πλήθος με ρητορείες, και είχε τόσο μεγάλο κύρος, ώστε μπορούσε να τους εναντιωθεί και να προκαλέσει την οργή τους).    

   

          Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ  Νο 2 (μέχρι το επόμενο) άνοιξε τους "ασκούς του Αιόλου"- και όχι τον "ασκό" (γιατί οι παρενέργειες είναι πολλές και καταιγιστικές)-για έντονη κριτική του επιτελικού κράτους,  για αμφισβήτηση συλλήβδην του πολιτικού μας συστήματος, για την κατακεραύνωση της ελαστικής συνείδησης και "πολιτικής"  ηθικής των βουλευτών μας και γιατί όχι της ελληνικής δικαιοσύνης που έκλεινε τα μάτια της για ένα σκάνδαλο που κακοφόρμιζε εδώ και χρόνια.

          Κατεξοχήν, όμως, ο ασκός του Αιόλου άνοιξε για το σύνηθες σπορ κάποιων, την "Πολιτική Ανθρωποφαγία".

           Τα πρωτοσέλιδα του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, το Facebook, οι διάφοροι blogers και γενικά το διαδίκτυο στο όνομα της ενημέρωσης παρέχουν πληθώρα στοιχείων από τους διαλόγους των βουλευτών με τον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ για ποικίλες εξυπηρετήσεις. Κάποια δημοσιεύματα προχωρούν πιο πέρα που η "πολιτική ορθότητα" λειτουργεί αποτρεπτικά  στην αναδημοσίευσή τους από το blog μου.

         Φαίνεται πως στην περίπτωση των βουλευτών-τριών δεν ισχύει το "τεκμήριο της αθωότητας", όπως συμβαίνει με τους πολίτες που κατέφυγαν στα πολιτικά γραφεία για ποικίλες εξυπηρετήσει (τα ονόματά τους εμφανίζονται με τα αρχικά, π.χ Θ, Μπ).
         Ας επιστρέψουμε, όμως, στην "πολιτική ανθρωποφαγία" που τείνει να καταστεί επιδημικό φαινόμενο της πολιτικής ζωής της χώρας μας. Οι εγκαλούμενοι, βέβαια, βουλευτές αμυνόμενοι ή και απολογούμενοι για όσα τους καταμαρτυρεί η Ευρωπαία εισαγγελέας μιλούν για ανυπόστατες, αστήρικτες και άδικες κατηγορίες που μέλλει να ανατραπούν από την ελληνική δικαιοσύνη.
      Ένα τηλέφωνο, μία υπενθύμιση και μία παράκληση-προτροπή του-της βουλευτή-τριας προς τον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ για διόρθωση-παράβλεψη κάποιων στοιχείων που θα διευκόλυναν την επιδότηση του πελάτη-ψηφοφόρου τους βαπτίζεται συμμετοχή σε παράνομη και εξωθεσμική ενέργεια.

          Αν το ποσό της επιδότησης ήταν μεγαλύτερο των 30.000 ίσως το κατηγορητήριο ή η  κατηγορία για πλημμέλημα ή κακούργημα να έπαιρνε άλλη μορφή, όπως για συμμετοχή σε "εγκληματική οργάνωση". Βέβαια, από τους πρώτους διαλόγους που είδαν το φως της δημοσιότητας από πουθενά δεν προκύπτει ο χρηματισμός των βουλευτών-τριών.
     Εννοείται, όμως, πως σε αυτές τις "δοσοληψίες" δεν κόβονται αποδείξεις. Εξάλλου σε 30.000 ψωροχιλιάρικα Ευρώ!!!.τι θα πάρει-έστω και λίγο παράνομα, με κάποιες διορθώσεις, ο αιτών αγρότης -ψηφοφόρος, τι θα πάρει ο υπάλληλος του ΟΠΕΚΕΠΕ που αλλοίωσε τα στοιχεία ή παρέβλεψε κάποιες ελλείψεις στο φάκελο επιδοτήσεων, και  τι θα μείνει στο τέλος για ένα μικρό δωράκι στους άλλους!
          Και να μην ξεχνάμε πως κανείς δεν έβλαψε το ελληνικό δημόσιο συμφέρον, αφού τα χρήματα των επιδοτήσεων είναι ευρωπαϊκά.

           Μια άλλη παράμετρος της "Πολιτικής Ανθρωποφαγίας" είναι και η ακριβής εστίαση στο υποκείμενο της "Ηθικής αυτουργίας". Δεν είναι μόνον νομικό η δικονομικό πρόβλημα αλλά και εξόχως διακαιϊκό, κοινωνικό και πολιτικό.

         Στους διαλόγους και στην διάχυτη "Πολιτική Ανθρωποφαγία" οι βουλευτές-τριες εμφανίζονται ως οι κύριοι υπεύθυνοι για όλο αυτό το παράνομο αλισβερίσι. Η ευθύνη ακουμπά και τον διοικητή του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά όχι ως ηθικό αυτουργό. Στο απυρόβλητο μένουν, προς το παρόν βέβαια, οι βασικοί υποκινητές-πρωταγωνιστές του σκανδάλου και προφανώς οι άμεσα "ευεργετηθέντες"  γεωργοί-αγρότες.

         Και συνιστά  μέγιστη παραδοξολογία οι πραγματικοί υπεύθυνοι και πολλαπλώς ωφελούμενοι (η επιδότηση γαρ) γεωργοί-αγρότες να μένουν στην ανωνυμία μέχρι που  η υπόθεση να φθάσει, όποτε φυσικά φθάσει, στα ποινικά δικαστήρια.

          Ποιος επομένως θα τολμήσει να καταγγείλει τους συγκεκριμένους αγρότες-γεωργούς για "Ηθική Αυτουργία"; Γιατί πολλές φορές τα όρια μεταξύ ηθικού και φυσικού αυτουργού είναι δυσδιάκριτα.
           Ίσως ο αναγνώστης διαβάζοντας το παρόν άρθρο να σχηματίσει την άποψη πως στοχεύει στη θυματοποίηση των βουλευτών-τριών και στην έκφραση συμπάθειας για την πολιτική ανθρωποφαγία που υφίστανται.

            Λάθος μέγα. Στη ζωή δεν είναι όλα μαύρο ή άσπρο. Οι μανιχαϊσμοί στενεύουν τους ορίζοντες και θολώνουν την κρίση.

            Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ  το εξέθρεψε το πελατειακό κράτος  με την ανοχή των ψηφοφόρων και που ως συμπεριφορά τείνει να αναδειχτεί μία από τις βασικές "σταθερές" του πολιτικού μας συστήματος από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους. Το οθωμανικό δοβλέτι φαίνεται πως ακόμη "καλά κρατεί" κι ας κομπάζουμε πως γίναμε Ευρώπη.

         Ο λαός μας με την "καθοδήγηση" και την ανοχή των πολιτικών του ταγών γαλουχήθηκε στην ιδέα πως οι "βουλευτικές εξυπηρετήσεις" και το παραδοσιακό ρουσφέτι συνιστά μία κανονικότητα. Η διεκδίκηση, ακόμη και με παράνομο τρόπο, των "δίκαιων" αιτημάτων μας συνιστά τη βάση του αξιακού μας συστήματος αδιαφορώντας παντελώς για δημόσιο συμφέρον.

        Να, λοιπόν, η πηγή του κακού για την οποία οι βουλευτές μας και σύμπαν το πολιτικό προσωπικό φέρουν ακαριαία ευθύνη. Από αυτό απορρέει  η ηθική αποβιταμίνωση και η πολιτική παρακμή και έκπτωση.

        Το "αδωροτότατος" του Περικλή (το πολιτικό πρότυπο Ηγέτη του Θουκυδίδη) φαίνεται πως σπανίζει στην εποχή μας, αφού οι πολιτικοί μας αρνούνται ή φοβούνται  το "προς οργήν τι αντιπείν" προς τους πολίτες (να γίνουν δυσάρεστοι).

          Αν οι βουλευτές-τριες δεν γίνουν δυσάρεστοι-ες στο εκλογικό σώμα που έχει εθιστεί στο ρουσφέτι, θα συζητάμε τα ίδια πράγματα για πολλά χρόνια ακόμη.

         Οι πολιτικοί μας οφείλουν να λειτουργούν και ως παιδαγωγοί και όχι ως ιμάντες της ικανοποίησης κάθε ρουσφετολογικού αιτήματος των πολιτών. Όταν το άγχος της επανεκλογής του βουλευτή συνιστά το πυρηνικό στοιχείου πολιτικής του συμπεριφοράς, τότε λίγα πράγματα μπορούν να αλλάξουν.  
           Το “κατείχε το πλήθος ελευθέρως, και ουκ ήγετο μάλλον υπ' αυτού ή  αυτός ήγε” πρέπει να γίνει το μότο των ενοίκων της πολιτικής εξουσίας και ιδιαίτερα των πολιτικών ηγετών.

         Η ποινικοποίηση του "ρουσφετιού" μπορεί να φαντάζει ως μία καλή πρόταση για την εξυγίανση των πολιτικών μας ηθών, αλλά δεν είναι αρκετή.
           Η επόμενη συνταγματική αναθεώρηση ας συμπεριλάβει την πρόταση για μείωση του αριθμού των βουλευτών και την ιδέα κατάργησης του σταυρού προτίμησης στις εκλογές, έστω για κάποιον αριθμό βουλευτών (λίστα), με όσα αρνητικά (αντιδημοκρατικά) κι αν υπάρχουν στην πρόταση αυτή.
         Φυσικά η απαλλαγή μας από φαινόμενα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ προϋποθέτει μία άλλη πολιτική παιδεία θεμελιωμένη σε ένα άλλο αξιακό σύστημα. Κι αυτό από τη φύση του ούτε νομοθετείται, ούτε επιβάλλεται με αστυνομικά μέτρα.

         Απαιτείται ένα άλλο ατομικό ζητούμενο και ένα άλλο συλλογικό όραμα που θα συγκλονίσει τις συνειδήσεις μας. Αυτός ο "συγκλονισμός των συνειδήσεων" συνιστά την αναγκαία και επαρκή συνθήκη για την πολιτική μας "κάθαρση".

         Η κομματική στράτευση μολύνει την ιδιότητα του πολίτη και τον μετατρέπει σε άβουλο και κομματικό ενεργούμενο.

                       Χρειαζόμαστε Πολίτες και όχι Ιδιώτες.   
         Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ο “γκρι Ρινόκερος” * και ο "Ελέφας στο πολιτικό σαλόνι"  μας.
       Ας μην περιμένουμε τον επόμενο "Μαύρο Κύκνο" για να αφυπνιστούμε....

             *Διαβάστε στο Blog μου “ΙΔΕΟπολις” το προφητικό άρθρο μου «Οι “Μαύροι Κύκνοι” του Μητσοτάκη, ο “Γκρι Ρινόκερος” της ΝΔ και ο “Ελέφαντας στο σαλόνι” της Κυβέρνησης» (29 Ι0υνίου 2025).