ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Ο ΤΡΑΜΠ Ή ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗ Β Ι Α

Του Κων/νου Β. Παυλάκου,

π. Σχολικού Συμβούλου Φιλολόγων

1) Ο ποιητής Ησίοδος, τέλη 8^ου π.Χ. αι – αρχές 7^ου π.Χ αι., καταγόμενος από την Άσκρα της Βοιωτίας, στο έργο του «θεογονία» διηγείται τον μύθο του αηδονιού και του γερακιού. Λέει το γεράκι στο αηδόνι: «Είναι τρελλός εκείνος που θέλει να αντισταθεί στον δυνατό»
[Τ.Α Sinclair: Ιστορία της Ελληνικής Πολιτικής Σκέψεως, Εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, τόμος Α΄, Ελληνική Μετάφραση, Αθήναι 1969, σελ. 28].

2) Όπου βία πάρεστι (υπάρχει), ουδέν ισχύει νόμος.
[Μένανδρος, 4^ος αι. π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής]

3) Η βία συγκαλύπτεται μόνο με ψέματα και τα ψέματα συντηρούνται μόνο με τη βία.
[Αλεξάντερ Σολζενίτσιν, 1918 – 2008, Ρώσος συγγραφέας, Νόμπελ 1970]

4) Τί μου μιλάτε για νόμους, όταν κρατώ σπαθί;
[Πομπήιος, 106 – 48 π.Χ., Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός]

5) Τα μεγάλα σύγχρονα ζητήματα δεν θα διευθετηθούν με ομιλίες και αποφάσεις της πλειοψηφίας, αλλά με σίδερο και αίμα.
[Όττο Μπίσμαρκ, 1815-1898, Γερμανός καγκελάριος]

6) Το να μην πιστεύεις στη (βίαιη) δύναμη είναι σαν να μην πιστεύεις στη βαρύτητα. [Λέων Τρότσκυ, 1879 – 1940, Σοβιετικός ηγέτης]

7) Η βία και η απάτη είναι, στον πόλεμο, οι δύο βασικές αρετές.
[Τόμας Χόμπς, 1588-1679, Άγγλος φιλόσοφος]

8) Η εξουσία πηγάζει από την κάννη του όπλου.
[Μάο τσε Τούνγκ, 1893-1976, Κινέζος ηγέτης]

9) Όποιος έχει μαχαίρι τρώει πεπόνι [Ελληνική παροιμία]

10) Πάντα τα ονόματα «Δικαιοσύνη» και «Πειθαρχία» θα χρησιμεύουν σαν εργαλείο βίας και σαν όπλα ανικανότητας.
[Ρουσσώ, 1712-1778, Γαλλοελβετός φιλόσοφος, συγγραφέας και πολιτικός στοχαστής]

11) Στις σκέψεις πρέπει να επιτίθεσαι μόνο με σκέψεις: τις ιδέες δεν τις εξουδετερώνουν με τουφεκιά, γιατί αμέσως αναζωογονούνται και δυναμώνουν.
[Α.Ριβαρόλ, 1753-1801 Γάλλος δημοσιολόγος, δημοσιογράφος, επιγραμματοποιός]

12) Φύσει το άρχειν οικείον τω κρείσσονι. Μετάφρ. Είναι σύμφωνο με τη φύση να εξουσιάζει ο ισχυρότερος [Δημόκριτος, 5^ος αι., π.Χ., φυσικός φιλόσοφος (Απόσπ. 267)]

13) Πέφυκε το ήσσον υπό του κρείττονος άρχεσθαι και άγεσθαι και το μεν κρείσσον ηγείται το δε ήσσον έπεσθαι. [Πλάτων στον διάλογό του «Γοργίας», που χαρακτηρίστηκε το «Ευαγγέλιον της Αρχαιότητος»

Μετάφραση

Είναι σύμφωνο προς τη φύση να εξουσιάζονται οι αδύνατοι και να οδηγούνται από τους δυνατούς και οι μεν δυνατοί να ηγούνται οι δε αδύνατοι να ακολουθούν.

14) Ην γαρ καλούσι των ανθρώπων οι πλείστοι ειρήνην, τούτ’ είναι μόνον όνομα τω δ’ έργω αεί, πόλεμον ακήρυκτον
[Πλάτων: «Νόμοι» Α 626α]

Μετάφραση

Αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι αποκαλούν ειρήνη δεν είναι τίποτε άλλο παρά πόλεμος ακήρυκτος.

15) Ο Σωκράτης (ο γίγας της παγκοσμίου διανοήσεως) αποδέχεται την βίαν εις τον πόλεμον. Στο Β΄ Βιβλίο της «Πολιτείας» (373 Δ) του Πλάτωνος δηλώνει ότι πρέπει να πολεμήσομε, εάν είναι αναγκαίο να πάρομε εδάφη (ζωτικός χώρος) από τους πλησίον μας ή να πολεμήσομε, για να μην πάρουν τα δικά μας. Ιδού και το αρχαίο κείμενο: «Ουκούν της των πλησίον χώρας ημίν αποτμητέον, ει μέλλομεν ικανήν νέμειν τε και αρούν, και εκείνοι, αφώσιν αυτούς επί χρημάτων κτήσιν άπειρον, υπερβάντες τον των αναγκαίων όρον;»

Και η μετάφραση του:

Δεν θα βρεθούμε λοιπόν αναγκασμένοι να κόψουμε ένα κομμάτι από τη χώρα των γειτόνων μας, αν θέλομε να έχομε αρκετό έδαφος για βοσκή και για όργωμα (καλλιέργεια), και εκείνοι πάλι από τη δική μας, αν και εκείνοι αφήσουν τον εαυτό τους να παρασυρθεί σε μια ατέλειωτη απόκτηση αγαθών ξεπερνώντας τα όρια των αγαθών που είναι απαραίτητα για τη συντήρηση;

16) Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί, πάντων δέ βασιλεύς. Δηλαδή, ο πόλεμος είναι πατέρας όλων των πραγμάτων και όλων των πραγμάτων βασιλιάς [Ηράκλειτος, 53]

17) Ηγούμεθα γαρ τό τε θείον δόξη, το ανθρώπειόν τε σαφώς δια παντός υπό φύσεως αναγκαίας, ού αν κρατή, άρχειν. Και ημείς ούτε θέντες τον νόμον ούτε κειμένω πρώτοι χρησάμενοι, όντα δε παραλαβόντες και εσόμενον ες αεί καταλείψοντες χρώμεθα αυτώ ειδότες και υμάς αν και άλλους εν τη αυτή δυνάμει ημίν γενομένους δρώντας αν ταυτό (Θουκυδίδης, Ιστορία Ε, 105)

Δηλαδή

Πιστεύομε ότι και οι θεοί και οι άνθρωποι ακολουθούν πάντα έναν απόλυτο νόμο της φύσεως, να επιβάλλουν πάντα την εξουσία τους αν έχουν τη δύναμη να το επιτύχουν. Τον νόμο αυτόν ούτε τον θεσπίσαμε, ούτε τον εφαρμόσαμε εμείς πρώτοι. Τον βρήκαμε να ισχύει και τον ακολουθούμε, όπως θα τον ακολουθούν αιώνια όσοι μας διαδεχθούν και ξέρουμε καλά ότι κ’ εσείς και οποιοιδήποτε άλλοι θα έκανατε τα ίδια αν είχατε τη δύναμή μας.

18) Η βία είναι η μαμμή της ιστορίας (Μαρξ, 1818-1883)

19) Και ο μη έχων πωλήσει το ιμάτιον αυτού και αγοράσει μάχαιραν [Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον κβ΄, 36] Δηλαδή, και εκείνος που δεν έχει μαχαίρι, ας πωλήσει και αυτό το ρούχο του και ας αγοράσει μαχαίρι. Αυτά λέγει ο Χριστός προς τους μαθητές του. Πάντως όχι να το χρησιμοποιήσουν για να μαζεύουν ραδίκια ή για να καθαρίζουν πατάτες. ο νοών νοείτω…

20) Ενώ ο θεός επιθεωρεί και εγκρίνει το όλον έργον της Δημιουργίας του και ο ίδιος χαρακτηρίζει όσα εποίησεν ΚΑΛΑ ΛΙΑΝ, δηλαδή, εξαιρετικώς τέλεια και άριστα [Γένεσις α΄, 31], λίγο αργότερα ο ίδιος πάλι μετανοιώνει και καταλαμβάνεται από μανία καταστροφής λέγοντας: «απαλείψω τον άνθρωπον, ον εποίησα από προσώπου της γης, από ανθρώπου έως κτήνους και από ερπετών έως πετεινών του ουρανού, ότι μετεμελήθην ότι εποίησα αυτούς [Γένεσις, στ΄7]. Δηλαδή, θα ξεπαστρέψω ολοσχερώς από το πρόσωπο της γης τον άνθρωπο, τον οποίον εδημιούργησα· μαζί μ’ αυτόν θα εξαφανίσω όλα, από τον άνθρωπον έως τα κτήνη, από τα ερπετά έως τα πτηνά του ουρανού, διότι μετενόησα που τους εδημιούργησα. [Τι φταίει η αθώα σαύρα ή το γοργοφτέρουγο χελιδόνι και το καλλικέλαδο αηδονάκι;]

21) Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χρύσανθος στο Διάγγελμά του προς τον Ελληνικόν Λαόν την 28^η Οκτωβρίου 1940 είπε (και έγραψε) εκείνη την ιστορική (και υπέροχη) φράση «Η Εκκλησία ευλογεί τα όπλα τα ιερά» συμπλέοντας προς το πνεύμα των Διαγγελμάτων προς τον Ελληνικόν Λαόν του πρωθυπουργού Ιωάννου Μεταξά και του βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Β΄.

22) Μή πεποίθατε επ’ άρχοντας, επί υιούς ανθρώπων, οις ουκ έστι σωτηρία. Δηλαδή, Μην έχετε εμπιστοσύνη (μην υπακούετε) στους άρχοντες (κυβερνώντες), σε υιούς ανθρώπων, που δεν έχουν τη δύναμη να σας σώσουν [ψαλμός 145,3]. Αυτολεξεί ψάλλεται από τον Χορό των ψαλτών και κατά την αρχή περίπου της Θείας Λειτουργίας. [Ο ψαλμός αυτός θα μπορούσε να ήταν το Μανιφέστο όλων των αρχικών του κόσμου].