Τεχνητή Νοημοσύνη και Εκπαίδευση στην Ελλάδα: Η παρέμβαση του Εκπαιδευτικού Μάριου Παπαευσταθίου στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ

Από το Τετράδιο στο ChatGPT και Από την Κιμωλία στους Αλγορίθμους: Νέες Τεχνολογίες- Τεχνητή Νοημοσύνη και το Μέλλον της Εκπαίδευσης στην Ελλάδα

Από το Τετράδιο στο ChatGPT  και από την Κιμωλία στους Αλγορίθμους

Ο Καθηγητής Οικονομίας & Νέων Τεχνολογιών Μάριος  Παπαευσταθίου στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Τηλεοπτικού Σταθμού ΣΚΑΙ  αναλύει τη νέα πραγματικότητα με την χρήση των Νέων Τεχνολογιών και της Τεχνητής Νοημοσύνης σε μαθητές και φοιτητές στα Σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αλλά και στα Πανεπιστήμια της Χώρας

Η ραγδαία είσοδος της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στην εκπαιδευτική διαδικασία συνιστά μία από τις σημαντικότερες μεταβολές των τελευταίων δεκαετιών. Από τα τετράδια και την κιμωλία, η μαθησιακή εμπειρία μεταβαίνει πλέον σε περιβάλλοντα αλγοριθμικής υποστήριξης και ψηφιακών βοηθών.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν αποτελεί πλέον μελλοντική προοπτική. Αποτελεί παροντική πραγματικότητα.

Η αξιοποίηση συστημάτων ΤΝ μπορεί να λειτουργήσει ενισχυτικά στη μαθησιακή διαδικασία. Η εξατομικευμένη μάθηση, η προσαρμοσμένη παροχή ανατροφοδότησης και η δυνατότητα άμεσης επεξήγησης σύνθετων εννοιών δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον υποστήριξης.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η συμβολή της ΤΝ σε μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες ή γλωσσικά εμπόδια, καθώς δύναται να μειώσει εκπαιδευτικές ανισότητες. Η υποστήριξη στη δομή κειμένου, στη γλωσσική ορθότητα και στην οργάνωση σκέψης μπορεί να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση και τη συμμετοχικότητα.

Σε ένα περιβάλλον υπερπληροφόρησης, η ικανότητα διαχείρισης και ανάλυσης δεδομένων αναδεικνύεται σε κρίσιμη δεξιότητα του 21ου αιώνα.

Ωστόσο, η άκριτη χρήση αλγοριθμικών εργαλείων δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα.

Όταν μια ακαδημαϊκή εργασία παράγεται εξ ολοκλήρου από σύστημα ΤΝ, ανακύπτει το ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας και της αυθεντικότητας. Πλατφόρμες ανίχνευσης περιεχομένου, όπως το Turnitin, επιχειρούν να εντοπίσουν υλικό που έχει παραχθεί από τεχνητά συστήματα. Ωστόσο, η τεχνολογική εξέλιξη είναι ταχύτερη από τους μηχανισμούς ελέγχου.

Το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικά τεχνολογικό. Είναι πρωτίστως παιδαγωγικό και ηθικό.

Η πρόσφατη παρέμβαση του Εκπαιδευτικού Μάριου Παπαευσταθίου στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ ανέδειξε με σαφήνεια τόσο τις δυνατότητες όσο και τους κινδύνους που απορρέουν από τη χρήση συστημάτων ΤΝ στην Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

 

Η Εκπαίδευση δεν αποσκοπεί στην παραγωγή έτοιμων απαντήσεων, αλλά στη διαμόρφωση ικανότητας σκέψης.

Η ουσία της μάθησης δεν βρίσκεται στο αποτέλεσμα, αλλά στη διαδικασία.

Ένας μαθητής που αναζητά απλώς έτοιμες απαντήσεις από μια μηχανή δεν καλλιεργεί δεξιότητες ανάλυσης, σύγκρισης και αξιολόγησης. Αντιθέτως, ενδέχεται να αναπτύξει εξάρτηση από την τεχνολογική διαμεσολάβηση.

Όταν η εργασία γράφεται από αλγόριθμο:

Η κριτική σκέψη αποδυναμώνεται

Η γλωσσική επεξεργασία περιορίζεται

Η δημιουργικότητα υποβαθμίζεται

Η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι η ίδια η τεχνολογία, αλλά η ενδεχόμενη νοητική αδράνεια που μπορεί να επιφέρει η άκριτη χρήση της.

Η δαιμονοποίηση της ΤΝ δεν αποτελεί λύση. Η απαγόρευση δεν απαντά στις σύγχρονες ανάγκες. Αντιθέτως, απαιτείται θεσμική ενσωμάτωση με σαφείς κατευθυντήριες γραμμές.

Η Εκπαιδευτική Πολιτεία οφείλει να:

Εισαγάγει σαφή πρωτόκολλα χρήσης ΤΝ

Επιμορφώσει εκπαιδευτικούς και διδάσκοντες

Επαναπροσδιορίσει τις μορφές αξιολόγησης

Ενισχύσει την προφορική εξέταση και την κριτική ανάλυση

Η ΤΝ μπορεί να αποτελέσει εργαλείο ενίσχυσης της γνώσης — όχι υποκατάστατό της.

Η εποχή των αλγορίθμων δεν αναιρεί την ανάγκη για παιδεία. Την καθιστά ακόμη πιο επιτακτική.

Σε μια κοινωνία άπειρων πληροφοριών, η πραγματική ισχύς δεν έγκειται στην πρόσβαση στη γνώση, αλλά στην ικανότητα φιλτραρίσματος, σύνθεσης και κριτικής αξιολόγησής της.

Η Εκπαίδευση οφείλει να διασφαλίσει ότι η νέα γενιά δεν θα μάθει απλώς να χρησιμοποιεί εργαλεία, αλλά να σκέφτεται ανεξάρτητα από αυτά.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι παρούσα.
Το στοίχημα είναι η διατήρηση της ανθρώπινης σκέψης στο επίκεντρο της μαθησιακής διαδικασίας.