Δ Ι Α Π Λ Α Ν Η Τ Ι Κ Α

Του Κων/νου Β. Παυλάκου,
π. Σχολικού Συμβούλου Φιλολόγων

Α) Ο Will Duran (Γουίλ Ντυράν), 1885-1981, Αμερικανός συγγραφέας, ιστορικός και φιλόσοφος, βοηθούμενος και από την σύζυγό του Ariel (Άριελ) έγραψε το μνημειώδες ενδεκάτομο έργο του Η Ιστορία του Πολιτισμού. Στο τέλος, ως ένα είδος κατασταλάγματος μέσα στην περιπλάνησή του στον παγκόσμιο πολιτισμό, έγραψε και το βιβλίο «Τα Συμπεράσματα της Ιστορίας», Ελληνική Μετάφραση, Εκδοτικός Οίκος Αδελφοί Συρόπουλοι Ο.Ε., Αθήναι (1968). Από το βιβλίο αυτό, ανάμεσα στα τόσα και τόσα αξιόλογα που γράφει, αξίζει να συγκρατήσουμε τα κάτωθι:

ΝΤΥΡΑΝ

α) «Εις τα τελευταία 3.421 έτη τεκμηριωμένης ιστορίας, μόνο 268 έτη υπήρξαν χωρίς πόλεμον», σελ. 101. Δηλαδή, σε ποσοστιαίες μονάδες, από τις 100 ώρες τεκμηριωμένης ιστορίας οι 92 πέρασαν με πόλεμο και οι 8 χωρίς πόλεμο. Αυτά ήταν τα βήματα της ανθρωπότητας μέσα στην ιστορική της πορεία. Βλέπουμε και στις μέρες μας τί γίνεται.

β) «Μία μακροχρόνια ειρήνη είναι δυνατόν να εξασθενήσει κατά τρόπον μοιραίον την στρατιωτικήν ρώμην ενός έθνους», (σελ. 104)

γ) «Οι Δέκα Εντολές οφείλουν να σιωπούν όταν πρόκειται περί της αυτοσυντηρήσεως» (σελ. 104).

δ) «Τα κράτη θα συνασπίζονται σε συνεργασία επί βασικών ζητημάτων, μόνον οσάκις θα δέχονται από κοινού εξωτερική επίθεση. Ίσως τώρα κινούμεθα ακατασχέτως προς το ύψιστον εκείνο επίπεδον ανταγωνισμού: δυνατόν να έλθομε σε επαφή προς φιλόδοξα πλάσματα άλλων πλανητών ή αστέρων· ολίγον μετά ταύτα, θα υπάρξει πόλεμος μεταξύ πλανητών. Τότε και μόνον τότε, εμείς, εις αυτόν τον πλανήτην, θα ενωθούμεν» (σελ. 108). Δηλαδή, τότε μόνον θα ομονοήσουμε ως άνθρωποι, όταν απειληθούμε από εξωγήινα όντα, από όντα άλλων πλανητών ή αστέρων. Τότε θα ομονοήσουν ΗΠΑ και Ρωσία και Κίνα και Ιράν και …και…, όταν απειληθούν από όντα προερχόμενα έξωθεν του πλανήτου μας!

Β) Διαπλανητική γνώση (μέσα από τη σκέψη του Νίτσε)

«Ίσως όταν θα κατορθώσουμε να συναδελφωθούμε με τους κατοίκους άλλων πλανητών, ψάχνοντας να βρούμε τη γνώση και όταν κατά την διάρκεια χιλιάδων ετών θα κατορθώσουμε να μεταδώσουμε τις γνώσεις μας από τον έναν πλανήτη στον άλλον, ίσως τότε το κύμα του ενθουσιασμού, που θα προκληθεί από τη γνώση, ίσως να φθάσει τότε σε παρόμοιο ύψος!» [Φρ. Νίτσε: Η ΑΥΓΗ, Εκδ. «ΠΗΓΗ ΓΝΩΣΕΩΝ», Αθήνα 1963, σελ. 56]

ΝΙΤΣΕ

Γ) Αντιπρόσωπος της γης σε διαπλανητικό συνέδριο και παρουσία ενώπιον του Θεού ( ο Σαίξπηρ)

Ο Νίκος Καζαντζάκης στο έργο του «Ταξιδεύοντας, Αγγλία», Έκτη Έκδοση, Αθήνα 1969, γράφει για τον Σαίξπηρ, καθώς στέκεται πάνω από τον τάφο του: Ουίλλιαμ Σαίξπηρ: ο πιο αθάνατος θνητός που πλάστηκε από εγγλέζικο χώμα. «Στην κρίση Νέστορας, στο δαιμόνιο Σωκράτης, στην τέχνη Βιργίλιος· η γη τον σκεπάζει, ο λαός τον κλαίει, ο Όλυμπος τον έχει…» (σελ. 230)

Απέραντη, από τον πάτο της Κόλασης ως την κορυφή του Παραδείσου, ψυχή. Αν ήταν, ολάκερη η ανθρωπότητα να ’στελνε έναν αντιπρόσωπο να υποστηρίξει τα δίκαιά της στο Θεό, τον Σαίξπηρ, θα ’στελνε.

Είναι συνάμα ο μόνος που θα μπορούσε ν’ αντιπροσωπεύσει τον πλανήτη μας σ’ ένα μεγάλο διαπλανητικό συνέδριο. Κανένας σαν τον Σαίξπηρ δε χρησιμοποίησε με τόση δύναμη συνάμα και γλύκα, με τόση τραχύτητα συνάμα και μελωδία, με τόσο μαγικό περίσωμα τις ανθρώπινες λέξεις (σελ. 261).

Ποιος άλλος, λοιπόν, από τον Σαίξπηρ θα μπορούσε ν’ αντιπροσωπεύσει τόσο ολοκληρωτικά την ανθρωπότητα, άντρες και γυναίκες, ονείρατα του νου, κύκνους και τέρατα, αν ήταν να στείλει κάθε άστρο έναν αντιπρόσωπό του στο Θεό; (σελ. 262)