Το σκοτεινό είδωλο της κατοχής-Αντίσταση και δοσιλογισμός

Του Γεωργίου Παπασίμου

Δικηγόρου

 

            Οι φωτογραφίες των διακοσίων Ελλήνων πατριωτών, πριν την εκτέλεσή τους στην Καισαριανή από το «αχόρταγο ναζιστικό κτήνος», την Πρωτομαγιά του 1944, το λαμπρό ήθος και η ανυπέρβλητη αξιοπρέπειά τους προ του άμεσου σκληρού θανάτου τους, πέραν των συναισθημάτων συγκίνησης και θαυμασμού, που διοχετεύονται στη σημερινή «τσακισμένη» ελληνική κοινωνία, επαναφέρουν δραματικά στο προσκήνιο την διαχρονικά μεγάλη αντινομία της Ελλάδος.

            Από τη μία πλευρά, ο ανεπανάληπτος κορυφαίος σε όλη την Ευρώπη αντιστασιακός αγώνας του μεγαλύτερου τμήματος του καθημαγμένου από τους κατακτητές ελληνικού λαού με τις πολλές αντιστασιακές ομάδες, κατά του σκληρού κατακτητή, με προεξάρχουσα αυτή του Ε.Α.Μ., μέλη του οποίου ήταν οι διακόσιοι εκτελεσθέντες μυθικοί ήρωες, που εκτόξευσαν τον πατριωτισμό στα ουράνια. Από την άλλη το έρεβος και η παντοτινή ντροπή της δράσης των δωσίλογων και μαυραγοριτών στην κατοχή, υπέρ των Γερμανών κατακτητών, στη συντριπτική τους πλειοψηφία αποκλειστικά για προσωπικό όφελος και ατομικό πλουτισμό.

            Αυτή η μεγάλη ελληνική αντινομία, άλλως το ελληνικό παράδοξο, δεν έχει να κάνει μόνο με μία ιστορικού και φιλολογικού χαρακτήρα ανάλυση, αλλά υποκρύπτει και αποτυπώνει βαθύτερες αιτίες, που έχουν αιτιώδη συνάφεια με την ιστορική διαδρομή και τη σημερινή κατάληξη της χώρας, δηλαδή έχει να κάνει με τις αιτίες, που την κρατούν εμμονικά καθηλωμένη, αφού ο πυρήνας τους είναι ο διάχυτος παρασιτισμός, ο ατομικισμός και η αναζήτηση πλουτισμού μέσω διαπλοκής και διαφθοράς, αλλά και ο γρανιτένιος πελατειασμός, που υποδαυλίζεται και δημιουργεί παράλληλα και τη σημερινή εξουσιαστική νοσηρή κομματοκρατία.

             Κατ’ αρχήν είναι αναμφισβήτητο και από παντού αναγνωρισμένο, ότι ο Λαός μας το 1940 ήρθη στο ύψος μεγάλων ιστορικών διαστάσεων, ξεπερνώντας κάθε ιδεολογικό και πολιτικό φανατισμό, εμφύλιο διχασμό, προσωπικές φοβίες και ατομικά συμφέροντα, προτάσσοντας αποκλειστικά και μόνο την προστασία της ελευθερίας και αξιοπρέπειάς του ως έθνος ενάντια στο φασισμό. Πρόκειται για ιστορική καταγραφή γιγαντιαίων διαστάσεων, αφού η πρόταξη του ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου απέναντι στον ισχυρότατο φασιστικό και ναζιστικό άξονα αποτέλεσε την εξαίρεση στον ευρωπαϊκό κανόνα της τότε περιόδου, καθώς ελάχιστες ευρωπαϊκές κοινωνίες αντιστάθηκαν και πολέμησαν, ενώ οι περισσότερες πολέμησαν, είτε τυπικά είτε συνθηκολόγησαν. Ακολούθως, κατά την περίοδο της σκληρής κατοχής, παρά τις απάνθρωπες συνθήκες που επέβαλαν οι κατακτητές, ανέπτυξε την μεγαλύτερη αντιστασιακή δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Γι’ αυτό και ο ελληνικός λαός είχε βαρύτατο τίμημα για την αντίσταση του αυτή, αφού οι ναζί προχώρησαν σε πολλές τοπικές γενοκτονίες και σε διάλυση της παραγωγικής βάσης της χώρας.

            Είναι όμως αλήθεια, που δεν φωτίζεται επαρκώς, ότι αυτό το τεράστιο έπος του ελληνικού λαού υπονομεύτηκε και αμαυρώθηκε από τις τρεις κατοχικές, προδοτικές κυβερνήσεις Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλου και Ράλλη, που λειτούργησαν ως μηχανισμός νομιμοποίησης των εγκλημάτων των Ναζί. Ιδιαίτερα η τελευταία κατοχική κυβέρνηση Ράλλη, αφενός ανέλαβε για λογαριασμό των Ναζί να αντιμετωπίσει το ανερχόμενο ισχυρό αντιστασιακό κίνημα (ΕΑΜ) και αφετέρου δημιούργησε τους μηχανισμούς και τις συνθήκες προπαρασκευής της εμφύλιας σύρραξης που ακολούθησε με τις φασιστικές, τρομοκρατικές οργανώσεις, που δημιούργησε σε βάρος του αντιστασιακού κινήματος, επί του οποίου επιδόθηκαν σε πρωτοφανή άσκηση τρομοκρατίας υπό τη σημαία δήθεν αντιμετώπισης του αντικομουνιστικού «κινδύνου», που οι Ναζί υποτίθεται θα ξερίζωναν για λογαριασμό της Ευρώπης!

            Οι εξελίξεις που ακολούθησαν εξαιτίας της δράσης αυτών των παρακρατικών ομάδων, ήταν ο τραγικός εμφύλιος πόλεμος, που πέραν των άλλων καταστρεπτικών συνεπειών για τη χώρα μας, είχε ως αποτέλεσμα τη λήθη και την αθώωση πληθώρας μαυραγοριτών, που συνεργάστηκαν με τον κατακτητή σε βάρος των συμπατριωτών τους, με στόχο τον προσωπικό πλουτισμό τους. Είναι οδυνηρή η διαπίστωση, ότι η μεγαλύτερη ανακατανομή περιουσιών έγινε το έτος 1941, κατά τη διάρκεια του χειρότερου λιμού της Αθήνα με 80.000 περίπου νεκρούς, όπου υπολογίζεται ότι μεταβιβάστηκαν πάνω από 350.000 ακίνητα σε αξία που άγγιζε μόλις το 7% της πραγματικής τους. Αλλά το χειρότερο ήταν η μετατροπή αυτού του εσμού των δωσίλογων, που εμφανίστηκαν ως «νικητές» μετά τον Εμφύλιο, ως η νέα ιθύνουσα οικονομική ολιγαρχία της χώρας με τον πλούτο, που είχαν υποκλέψει από τον καθημαγμένο ελληνικό λαό με τη βοήθεια των Γερμανών. Αυτό το στρώμα των δωσίλογων και μαυραγοριτών είναι, που στη συνέχεια μόλυνε τους θεσμούς και τη διαχρονιική νοοτροπία της χώρας μας μέχρι σήμερα, ως η ιθύνουσα οικονομική ολιγαρχία μετά τον εμφύλιο.

            Συνεπώς αποτελεί ύψιστη ανάγκη σήμερα, οι αξίες της αντίστασης και της γενναίας στάσης αυτών των καθημερινών, αλλά μυθικών ηρώων, που αποτυπώνονται στις πρόσφατες φωτογραφίες της εκτέλεσής τους στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, να αποτελέσουν την βασική παράμετρο για την επανανοημοδότηση του αναγκαίου αντιστασιακού ήθους και τη διαφύλαξη και ενδυνάμωση των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του λαού μας, μέσα από μία ριζική προοδευτική πολιτική αλλαγή, που πρέπει να ανακόψει το σημερινό παρακμιακό κατηφορικό δρόμο της Ελλάδος.