Οι δύο όψεις των κερμάτων

Dr. Αριστείδης Σφέικος

Τα παρακάτω δύο γεγονότα μου θύμισαν ότι κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις και πυροδότησαν την ανάδυση εμπειριών και γεγονότων από το παρελθόν.  Αυτά είναι :

α)  η εκλογή του έλληνα υπουργού οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη στην θέση του προέδρου του οικονομικού συμβουλίου της Ευρώπης στην συνεδρίαση της 11-12-2025 και

β) ένα σχόλιο που άκουσα στο ραδιόφωνο σχετικά με τις πρόσφατες κινητοποιήσεις της αγροτοκτηνοτροφικής κοινότητας.

Σχετικά με το πρώτο,  φαντάζομαι ότι όποιοι ξεφυλλίζουν ιστοσελίδες και έντυπα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης θα είναι εξοικειωμένοι με όλα εκείνα τα σχόλια σχετικά με την επιτυχία της ελληνικής πολιτικής ( είναι κοινή προσπάθεια πρωθυπουργού και υπουργών) να αναλάβει ο έλληνας ΥΠ.ΟΙΚ την προεδρία.

Στα πλέον συνήθη σχόλια περιλαμβάνονται και δίκαια η μεταστροφή της πορείας της ελληνικής οικονομίας σε διάστημα 10ετίας, από το χείλος της καταστροφής σε αναπτυξιακή κατάσταση. Ταυτόχρονα η κυβερνητική επιλογή  πρόωρης αποπληρωμής των ποσών που είχε δανεισθεί η χώρα, εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από την διεθνή χρηματοπιστωτική κοινότητα.

Τα περισσότερα λοιπόν είναι γνωστά , άρα προς τι το σημείωμα; Το σημείωμα εστιάζει  στον παράγοντα που συχνά παραμερίζεται, υποτιμάται και ενίοτε αποτελεί πηγή συγκεκαλυμμένου γέλωτος.   Αυτός είναι η συμπεριφορά, η προσωπικότητα και η αύρα του ατόμου, (από πρωθυπουργό, υπουργό μέχρι απλό υποψήφιο μιας θέσης εργασίας)  όταν εμφανίζεται και συμμετέχει σε συσκέψεις ή διαβουλεύσεις με συντεχνίτες ή ομοιόβαθμους του.

Είτε μας αρέσει είτε όχι η προσωπικότητα του ατόμου καθορίζεται και διαγράφεται πέρα από τα κληρονομικά χαρακτηριστικά ( ότι μας δίνουν γονείς και οικογένεια) από τον κύκλο σπουδών που έχει ολοκληρώσει το άτομο αυτό. Ο Κυρ. Πιερρακάκης  ξεκίνησε από τον τόπο καταγωγής του  την Ελλάδα και στη συνέχεια πήγε σε κορυφαία πανεπιστήμια του επιστημονικού κλάδου του στη Βοστώνη των ΗΠΑ. Η εμπειρία σπουδών σε αντίστοιχα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ευρώπης μου έδειξε ότι πέρα από το αυστηρό επιστημονικό μέρος, παράλληλα μαθαίνει κάποιος στην μαθητεία του σε τέτοια εκπαιδευτικά ιδρύματα και τα παρακάτω:

• Δουλειά. Εργάζεσαι σκληρά, τίποτε δεν χαρίζεται. Παράγεις, αμείβεσαι, χωρίς παραγωγή και κόπο δεν υπάρχει ανταμοιβή.
• Αξιοκρατία.  Mεταξύ των ομοιοβάθμων, ή αυτών που είστε στο ίδιο επίπεδο. Η αξιοκρατία γίνεται στοιχείο της φύσης σου. Αναγνωρίζεις ότι υπάρχουν καλύτεροι από εσένα όπως ξέρεις πως υπάρχουν και κατώτεροι από εσένα. Προσπαθείς να φθάσεις τους πάνω από σένα αλλά προσφέρεις χείρα βοηθείας και υποστηρίζεις τους κατωτέρους.
• Ισότητα,  παραγκώνιση έπαρσης και αυτοπροβολής. Συνήθως όταν συμμετέχεις στην εκπαιδευτική διαδικασία στα ιδρύματα του εξωτερικού, όλοι οι συμμετέχοντες είναι μια ομάδα ικανών στελεχών και έτσι αντιμετωπίζονται. Δεν γίνονται ανεκτή η έπαρση και η επίδειξη. Ανυπόστατη και ανυποστήρικτη διαφοροποίηση έχει δυσμενή αποτελέσματα.

Στα παραπάνω προσθέστε πώς σημαντικό ρόλο παίζει ακόμη και η εξωτερική εμφάνιση και ο ενδυματολογικός κώδικας που υιοθετεί ένα άτομο όταν συναντά και συναναστρέφεται άλλους, στους οποίους πρέπει να παρουσιάσει τις απόψεις του και να τους πείσει ότι αξίζουν υποστήριξης. Εσφαλμένα η ελληνική διαστρεβλωτική αντίληψη θεωρεί πως η τήρηση συγκεκριμένου ενδυματολογικού κώδικα αποτελεί σημείο και διάθεση επίδειξης του ατόμου που την ακολουθεί. Απεναντίας η τήρηση του απλού αυτού κανόνα αποτελεί εκδήλωση σεβασμού προς τον απέναντι μας, προς τον συνομιλητή μας . Για όσους έχουν την εμπειρία τέτοιοι κανόνες δείχνονται και διαχέονται ανάμεσα στους φοιτητές των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του εξωτερικού. Περιβολή , εμφάνιση, γενική εικόνα διαμορφώνουν ένα υπόβαθρο που μπορεί να καταστήσει πιο εύκολα αποδεκτές τις απόψεις σου. Σαν ευκόλως εννοούμενο δεν σχολιάζω την αποδεκτά σωστή γνώση και χρήση της μητρικής γλώσσας, ενίοτε και την ορθή ομιλία μιας ξένης γλώσσας.

Τα παραπάνω αποτελούν εμπειρίες και εφόδια που μεταδίδονται «εκ συμπαθείας», δηλ. δεν είναι σε κάποια διδακτική ενότητα. Απλά η συμβίωση και εκπαίδευση σε ένα τέτοιο περιβάλλον οδηγεί στην υιοθέτηση αυτών των αξιών  και μερικές φορές γίνεται 2^η φύση. Άτομα με αντίστοιχα προσόντα και εμπειρίες αξίζουν να αναγνωρισθούν και να αξιοποιηθούν σε ποικίλες θέσεις στην κοινωνία και διοίκηση. Αυτό είναι και το μονοπάτι που θα μας φέρει βελτίωση κοινωνική και ατομική.

Το δεύτερο περιστατικό είναι η αναφορά, σε μία μάλλον μειοψηφία της αγροτοκτηνοτροφικής κοινότητας που διαφοροποιείται ισχυρά από το σύνολο. Ενώ το σύνολο του αγροτοκτηνοτροφικού κόσμου διαμαρτύρεται (δίκαια ή εσφαλμένα δεν το πραγματεύομαι εδώ) διαταράσσοντας την ομαλή οικονομική, κοινωνική και συγκοινωνιακή λειτουργίας της χώρας, ένα κομμάτι του ταξιδεύει και επικοινωνεί αναζητώντας γνώσεις. Ταξιδεύουν σε διεθνείς εκθέσεις και συναντήσεις αγροτών και καλλιεργητών γής.  Ξοδεύει χρήματα για να αποκτήσει και να μοιρασθεί γνώση.  Επενδύει για να αποκτήσει πρόσβαση σε νέες καλύτερες και σύγχρονες μεθόδους, τεχνικές ώστε να καταστήσει την παραγωγή του ανταγωνιστική στις απαιτήσεις των αγορών.  Αναζητούν να βελτιώσουν την καλλιεργητική τους τεχνική και κατά συνέπεια την παραγωγή και το εισόδημα τους. Εκτίθενται στο διεθνές κοινό μέσα από εκθέσεις και συνέδρια κοινωνώντας το προϊόν τους και θέτοντας το σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό.  Σε όχι λίγες περιπτώσεις η προσπάθεια αυτή επιβραβεύεται και τα προϊόντα τους τοποθετούνται στο ράφι στη θέση που τους αρμόζει (συχνά στην κορυφή) .

Αποτελούν το τμήμα εκείνο που παρά την παρούσα  δυσμενή συγκυρία αντί να ζητούν «ελεημοσύνη» και να επαιτούν για  φαινόμενες νομιμοφανείς διαδικασίες και λύσεις, αναζητούν τρόπους και μεθόδους βελτίωσης της αγροτικής τους επιχείρησης. Αναζητούν διεξόδους ώστε να βρούν λύσεις. Δυστυχώς το κομμάτι αυτό, είναι και εκείνο που δέχεται και την μικρότερη ( ίσως μηδαμινή) βοήθεια από την πολιτεία και τους μηχανισμούς της . Άλλωστε «ούκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος» .

Τα δύο αυτά και όχι μόνο, παραδείγματα αποτελούν την όψη εκείνη του νομίσματος που φέρει την ονομαστική του αξία, δηλαδή πόσο αξίζει και όχι απλά την αναφορά ότι είναι νόμισμα μιας χώρας και εκ τούτου έχει αξία.

Οι σκέψεις μου αυτές απευθύνονται κύρια σε νέους ανθρώπους που θέλουν να αναζητήσουν διαφορετικούς δρόμους, να πλουτίσουν τις εμπειρίες και τη ζωή τους. Καλό να γνωρίζει κανείς ποια είναι τα εργαλεία εκείνα που θα τους εξασφαλίσουν ένα καλύτερο αύριο και κύρια για να γίνεις καλύτερος πρέπει να μαθητεύσεις και να συναναστρέφεσαι με τους πλέον καλούς -ικανούς.

 

Ο Dr. Α. Σφέικος είναι γεωλόγος, ΑΠΘ και παν/μιου Τυβίγγης Γερμανίας.